Hoofdredacteur van ELLE worden was het doel van Pauline Egge totdat haar passie voor reizen en design de overhand kreeg. In 2010 gooide ze, tegen welgemeende adviezen uit haar omgeving in, haar carrièreroer resoluut om en begon ze een online travel magazine met de meeste exclusieve plekjes: Petite Passport.

Inmiddels is Petite Passport uitgegroeid tot een online travel community waar als je als lid toegang hebt tot paradijselijke en vaak nog onontdekte design- en reisadressen – iets wat in een wereld van massatoerisme onbetaalbaar is – die allemaal door Pauline bezocht en gefotografeerd zijn.

Haar enthousiasme leidde ook tot maar liefst elf zelfgepubliceerde reisgidsen en twee tijdschriften. En er komt nog meer aan!

Trendystyle interviewde deze inspirerende vrouw die van passie haar werk maakte. Het lijkt een droomjob (dat is het ook!) maar er komt natuurlijk veel meer bij kijken. Lees het interview met Pauline Egge en put energie uit haar verhaal.

Interview met Pauline Egge van Petite Passport

Je bent oprichter van Petite Passport, stijlvolle en succesvolle website over design en reizen met exclusieve tips over magische plekjes in de hele wereld. Hoe ben je daartoe gekomen? Wat is je achtergrond?

Mijn moeder was zwanger van mij toen zij als stewardess voor KLM werkte dus daar heb ik waarschijnlijk het reisvirus al meegekregen. Ik wilde altijd leuke plekken ontdekken, maakte zo rond mijn twaalfde zelf tijdschriften en toen mijn vader vroeg of ik met hem mee wilde naar London zei ik: ‘Leuk. Ik heb allemaal adressen uit de Yes verzameld, dus die kunnen we dan bezoeken.’ En zo liepen we onze zolen van de schoenen af. Toen ik na de middelbare school naar Australië ging om te backpacken vond ik de adressen uit de toen populaire reisgidsenserie helemaal niets en ging ik op zoek naar hidden gems. En had zo de mooiste reis van mijn leven. Het thuisfront genoot van mijn reismailtjes, dus de volgende stap was de studie Journalistiek waar ik met het doel om hoofdredacteur van ELLE te worden aan begon. Tijdens de stage bij dat tijdschrift vond ik het maken van ELLE’s Little Black Book eigenlijk het leukste onderdeel en na het werken voor diverse Nederlandse tijdschriften, kwam ik bij LIV terecht en begon mijn droom om ooit zelf een tijdschrift te maken extra te leven. Toen het blad failliet ging, lanceerde ik in 2010 de website Petite Passport, waarna ik nog voor vele (inter)nationale bladen heb geschreven en gefotografeerd, maar waar ik vanaf 2015, toen de reisgidsenserie gelanceerd werd, meer dan fulltime mee bezig kon zijn.

De Covid-epidemie heeft de reiswereld eerst stilgezet en daarna drastisch veranderd. Wat voor invloed heeft dat op jouw werk gehad? En zo ja, tegen welke veranderingen loop jij aan?

De pandemie heeft zeker invloed gehad op mijn werk, en op reizen en hospitality in het bijzonder. Je ziet een verschuiving van snelheid, drukte en externe prikkels naar een veel rustigere, duurzame en retrospectieve manier van reizen, hotelbezoeken, uit eten gaan en ondernemen. Dat sluit ook aan met hoe Petite Passport zich heeft ontwikkeld tijdens de pandemie. Om te beginnen zijn er drie guides (Netherlands, Rotterdam, Antwerp) bijgekomen die dichtbij huis gemaakt konden worden: minder C02 uitstoot en een focus op dat je niet ver weg hoeft om de tofste plekken te ontdekken. Daarnaast heb ik mijn site een upgrade gegeven: je kunt in dit digitale klimaat kiezen voor een site die op reclame-inkomsten draait of een membershipmodel aanbieden. Dat laatste past veel meer bij mijn lezers die waarderen wat een werk er zit in het bezoeken, fotograferen, beschrijven, researchen en cureren van een collectie bestaande uit meer dan 1000 unieke adressen. Zij besparen op die manier tijd en kunnen gelijk op pad. Aan de andere kant kan ik de site ook updaten met nieuwe adressen waar ik nog niet ben geweest en die bijvoorbeeld in Tasmanië of Mozambique of liggen. Ook qua reizen probeer ik het duurzamer, maar ook vooral langzamer aan te pakken. Eerst kijken waar je naartoe kan met de auto of de trein, alvorens in het vliegtuig te stappen. Blijf langer in een stad en combineer het met een bezoek aan een hotel net buiten de stad. En probeer vooral te genieten: dus absoluut niet te veel adressen op je lijstje zetten, maar je ook laten veroveren door het huidige moment op de bestemming.

Wat is jouw favoriete vakantiebestemming?

Ik hou van alle plekken op mijn site, dus dat is moeilijk te zeggen. Ik hou ervan om door een stad als Kopenhagen op ontdekkingstocht te gaan naar de nieuwste plekken. Ik kan enorm opladen van een yogaretreat bij Mandali. Ontspannen met mijn zusje door vooral niets te doen behalve wat te lezen op een plek als Casa Cook Samos. Of met mijn vriend ontspanning en avontuur te combineren tijdens een mooie roadtrip.

Kom je, als je zelf op vakantie bent, nog wel aan uitrusten toe, of is de neiging om te gaan ‘hotspotten’ ook dan groot?

Hele goede vraag, want dat is echt een valkuil. Ik ben er altijd mee bezig, want op vakantie wil ik uiteraard ook die mooie plekken bezoeken. Wat ik nu doe is bijvoorbeeld voor de tweede keer naar Lanzarote gaan. Alle highlights hebben we al gezien, dus dan blijft er ook tijd over voor een goed boek in de zon. En wat ik ook doe is mezelf een tijdschema geven: je krijgt twee uur om het hotel te fotograferen en daarna gaat de camera weg. Om vervolgens de camera van de iPhone erbij te pakken als ik langs een mooie plek kom. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Een deel van je werkzaamheden bestaat uit reizen, fotograferen en schrijven. Maar er komt vast nog veel meer bij kijken. Hoe zien je dagelijkse werkzaamheden eruit?

Elke dag is anders. Reizen, fotograferen en schrijven is een gedeelte, maar dan ben je er nog niet. Denk aan het inplannen van Instagram, het beantwoorden van alle DM’s en mails, het verbeteren van de mogelijkheden voor members, het maken van een nieuwsbrief, het doen van research, het maken van guides, het uitwerken van de reizen, het contact met de winkels die de guides verkopen, het voorbereiden van een talk en het uitwerken van een leuke samenwerking.

Hoeveel in Petite Passport is passie, hoeveel is werk?

Mijn werk is mijn passie, maar als je elk onderdeel van mijn werk zou bekijken dan is het denk ik 50% pure passie en 50% leuk werk. Bij passie denk ik aan het fotograferen, research doen, plannen van reizen en het uitvoeren daarvan. Bij werk denk ik aan alles daaromheen. Denk aan het uitwerken, foto’s op maat snijden, beelden op Instagram delen, administratie en zo voorts.

Welke van jouw eigenschappen zijn je bijzonder van pas gekomen bij het opzetten en groot maken van Petite Passport?

Discipline versus een rotsvast vertrouwen. Toen ik begon zei iedereen dat er geen droog brood aan te verdienen was. Het delen van adressen? Online? Daar zit toch niemand op te wachten? Let wel: dit was in 2010, lang voordat Instagram bestond, lang voordat er duizenden sites over reizen waren. Ik heb het vijf jaar gratis en voor niets gedaan en investeerde al mijn geld in de volgende reis. Kon op die manier al een mooie curatie maken, leerde mezelf fotograferen en bouwde een community op die er wel in geloofde. Zij pushten mij om de guides te lanceren en de berichtjes die zij mij sturen om te bedanken voor een of meerdere tips zijn als het ware de benzine waarop mijn bedrijf draait. Maar alleen met vertrouwen ben je er niet: rondom mijn bedrijf zit een zeer stevige planning waar ik mij aanhoud, zodat ik mijn lezers op alle kanalen altijd kan blijven inspireren.

Zijn er dingen die je anders doen als je terug in de tijd zou kunnen?

Nee, daar geloof ik niet in. Je beslist op een bepaald moment iets en dat is op dat moment voor jou de juiste keuze. Ik denk liever aan leuke dingen die ik in de toekomst nog wil gaan doen.

Van je passie je werk maken, is voor velen een droom en vaak wordt gedacht dat internet daar de juiste handvaten voor biedt. Heb jij tips voor al die mensen die net zoals jij hebt gedaan hun passie willen omzetten in een digitaal succes?

Ik lanceerde Petite Passport in 2010 en was er daarvoor al lang mee bezig, dus dat is een andere tijd, maar ik heb wel geleerd dat er een verschil is tussen ondernemen vanuit je passie en ondernemen vanuit commercieel succes. Dat laatste is iets waar ik nooit op uit ben geweest. Mijn doel is, en was, altijd om mijn lezers te inspireren met de mooiste tips. Dat is namelijk echt mijn passie. Dus daar begint het mee. Waar vragen jouw vrienden/klanten je keer op keer voor? Wat vind je zo leuk om te doen dat de tijd voorbijvliegt? Waar zitten je toekomstige klanten? En waar kun je ze dus bereiken? Dat hoeft helemaal niet op social media te zijn, of op een website. Wat mij altijd helpt is een editorial plan te maken waar ik me heilig aan houdt, maar waar ook ruimte voor spontaniteit inpast. En dan gewoon lekker schaven: wat werkt wel, wat werkt niet. Tot je tot jouw unieke bedrijfsformule komt, die overigens nooit af is en waardoor ondernemen zo leuk is, maar je soms ook intens kan frustreren. Calculeer dat ook alvast in, net als het onderdeel falen, want als alles van een leien dakje gaat, dan kan je je doelen wel wat hoger gaan zetten.

Naast Petite Passport heb je ook elf reisgidsen en twee tijdschriften gepubliceerd. Zitten er nog meer spannende projecten aan te komen?

Jazeker! Ik kreeg toevallig net de designschetsen binnen van een nieuwe feature op de site voor members. Binnenkort zal er, naast de vele adressen, een plattegrond toegevoegd worden zodat je alle adressen daarop terug kunt vinden, inclusief je favorieten. Zo kun je nog makkelijker de stad, of een regio verkennen. Er komt ook een zeer exclusieve collectie, daarover snel meer. En uiteraard komen er weer nieuwe guides aan. In maart ga ik beginnen met het werken aan een nieuwe The Lisbon Guide en The Barcelona Guide.

Met dank aan Pauline Egge, https://www.petitepassport.com/

Het bericht Interview met Pauline Egge van Petite Passport: ‘Ik ben je persoonlijke hotspotter’ verscheen eerst op TRENDYSTYLE.

Achter een sterke man staat een sterkere vrouw, is niet meer van de tijd, maar wat wel blijft gelden is dat het belangrijk is wie achter je staat. Als je succesvol en creatief bent, en volop wilt shinen, dan zou je graag willen dat de persoon achter je Miranda Bruinzeel is.

Haar agentschap Bureau Bruinzeel vertegenwoordigt invloedrijke makers als Özcan Akyol (Eus), Malou Holshuijsen, Lale Gül, Ronald Giphart en Aaf Brandt Corstius. Klinkende namen die iedereen kent. Mensen die het zakelijke deel van hun carrière in handen van Miranda hebben gelegd, die haar hebben gevraagd om mee te denken. Om dat vertrouwen te genieten, moet je wel van heel goede huize komen en heel veel in je mars hebben. En dat heeft Miranda Bruinzeel.

Wij interviewden deze boeiende vrouw ‘achter de schermen’ over haar interessante en omvangrijke job, over het managen van bekende mensen, maar ook over het opzetten van andersoortige projecten zoals het mogelijk maken van een kookboek voor Mo Bicep (‘Koken met Mo Bicep’) en een boek over meditatie voor Swami Purnachaitanya (‘Vind je innerlijke kracht’), en het regelen van een megaseller met de Kookmutsjes. 

In dit interview vertelt Miranda over werken in de entertainment business, over de leuke maar ook minder leuke kanten aan haar job, over haar achtergrond en hoe ze in deze branche terecht is gekomen. Een succesverhaal dat inspireert.

Interview met Miranda Bruinzeel

Je vertegenwoordigt toonaangevende schrijvers en culinaire smaakmakers. Kortom, je werkt met bekende mensen, iets wat tot ieders verbeelding spreekt, en heel inspirerend klinkt, maar wat eigenlijk niet veel over je werkzaamheden en Bureau Bruinzeel zegt. Kun je ons daar meer over vertellen?

De mensen die ik vertegenwoordig zijn creatieve personalities die succesvol zijn en zich willen focussen op de dingen waar ze goed in zijn en zich liever niet met de zakelijke kant die hierbij komt kijken bezighouden. Zij schrijven columns en/of boeken, presenteren tv- of radioprogramma’s, maken podcasts, geven lezingen etc. Daar komen natuurlijk dingen bij zoals contractonderhandelingen, afspraken voor boekingen, aanvragen voor tv programma’s etc. Daarbij is ook veel overleg over keuzes die gemaakt moeten worden, inhoudelijk of strategisch. 

Hoe ben je in de wereld van management van bekende mensen terechtgekomen? Wat is je achtergrond? En welke stappen heb je gezet voordat je je eigen bureau oprichtte?

Mijn hele werkende leven ben ik actief geweest in de entertainment bizz. Al jong werkte ik in het nachtleven en had ik met een partner een agentschap voor dansers en DJ’s waarmee we de hele wereld rondvlogen. Dit werd op een gegeven moment overgenomen door ID&T waar ik een paar jaar heb gewerkt. Daar leerde ik o.a een magazine maken en hoe sponsordeals in elkaar staken. Ik wilde graag verder kijken dan de dance-scene en ben toen als freelancer producer aan de slag gegaan. Van tv-commercial tot korte film, van corporate events tot modeshows, ik deed het.

Tot ik Kluun tegenkwam die net een hit had met zijn boek ‘Komt een vrouw…’ Samen met hem en wat vrienden hebben we schrijverscollectief Nightwriters opgericht en ook Nightwriters agency, een agentschap voor schrijvers. Voor modellen, acteurs en muzikale artiesten was het altijd heel normaal om een agent of manager te hebben maar voor schrijvers bestond dat niet. Na Nightwriters ben ik alleen verdergegaan met het agentschap, maar nu onder mijn eigen naam.

Welke van jouw karaktereigenschappen komen je bij je werk goed van pas?

Betrouwbaarheid is belangrijk natuurlijk, en ik straal rust uit. Ik kan diplomatiek zijn, wat nodig is als agent want ik ben continue aan het bemiddelen en ik ben een echte fixer, ik regel het. En een beetje gezellig en makkelijk in de omgang zijn helpt ook (ben ik!).

Op basis van welke criteria kies je de personages die je vertegenwoordigt?

Als eerste natuurlijk of ik fan ben van hun werk. En of iemands karakter en zijn/haar plannen en ambities bij mij passen, en of ik het gevoel heb dat ik echt een bijdrage aan hun carrière kan leveren.

Hoe is het werk van creatieven, met name van schrijvers, in de loop van de afgelopen jaren veranderd? Vroeger stond het creëren voorop, tegenwoordig lijkt het erop dat het (PR)werk erna minstens net zo intensief is.

Dat klopt wel ja. Vroeger gaf een schrijver via een uitgever een boek uit en deed de uitgever promotie en kwamen er -meestal- recensies of interviews. Die structuur is niet echt veranderd maar schrijvers hebben zelf een veel groter aandeel in hun eigen bekendheid. Een goed (social media) netwerk hebben is nu belangrijk en mensen zijn zelf veel ondernemender en veelzijdiger geworden. Aaf was al bekend van haar columns maar maakt ook een van de succesvolste podcasts van het moment, Eus schrijft boeken en columns én maakt ook radio en tv, Ronald Giphart maakt podcasts en nachtradio. Het creëren staat nog steeds voorop alleen wordt het breder ingevuld.

Hoever gaat jouw begeleiding bij het neerzetten/creëren/promoten van een personage?

Het verschilt per persoon wat de behoefte is maar ik kan me met best veel bemoeien. Het kan van alles zijn; moet er een stylist komen, een boekhouder, coaching, keuze van uitgeverij etc. Ik heb een goed en uitgebreid netwerk dat ik hiervoor kan inzetten.

Wat vind je leuk aan je werk? En welke aspecten vind je minder leuk?

Een van de echt fijne kanten is dat ik enorm veel vrijheid heb, ik kan werken wanneer en vanuit welke plek ik wil en ik werk natuurlijk met interessante mensen die mooie dingen maken. Tegelijkertijd moet ik ook oppassen dat ik niet echt altijd aan sta.

Een aspect dat ik minder vind is dat ik vrij veel alleen werk, soms mis ik wel een sparringpartner.

Zijn er dingen in je carrière die je, als je nu terugkijkt, anders zou hebben gedaan?

Nee, eigenlijk niet. Ik heb nooit bewust een carrière pad uitgestippeld, dit is gewoon zo organisch ontstaan. 

Bureau Bruinzeel vertegenwoordigt grote talenten waar je trots op mag zijn. Je mag prat gaan op een succesvolle carrière. Maar misschien heb jij nog andere carrièrewensen? Of misschien wel concrete toekomstplannen?

Momenteel gaat het eigenlijk heel lekker en denk ik niet over een grote carrière switch. Iets wat steeds concreter wordt op de korte termijn is een plannetje waarop ik aan het broeden ben om zelf weer een publieksevent te gaan organiseren. Literaire lunches of een ander culinair concept rondom mijn kookschrijvers in de zomer, dat lijkt me wel wat!

Met dank aan Miranda Bruinzeel, www.bureaubruinzeel.nl

Door Charlotte Mesman voor TRENDYSTYLE

Het bericht Interview met Miranda Bruinzeel, agent van bekende creatieve mensen verscheen eerst op TRENDYSTYLE.

Gwen van den Assem zette haar eigen modemerk – Dutchess – op, iets waar wij ons petje voor afnemen. Geen industrie is zo grillig als de modewereld met zijn moordende concurrentie. Maar Gwen liet zich daar niet door weerhouden. In 2005 bracht ze haar eerste collectie uit en sindsdien is Dutchess uitgegroeid tot een volwaardig en inspirerend merk waarin alles draait om stijlvolle kleding van hoge kwaliteit, kleding die je seizoen na seizoen met nooit aflatende plezier blijft dragen. Klassiek met een twist, of ook wel ‘laidback luxury’, zoals Gwen het wel noemt.

Maar wie is nu eigenlijk Gwen van Assem, het creatieve brein achter Dutchess? Hoe kwam deze inspirerende vrouw ertoe haar eigen kledinglijn op te zetten? En hoe speelt ze het klaar om elk seizoen weer een collectie te ontwerpen, te produceren en te presenteren? We vroegen het haar zelf. In dit interview gunt Gwen van den Assem ons een kijkje achter de schermen.

Interview met ontwerpster Gwen van den Assem

Wat waren jouw eerste stappen in de modewereld? Wat is jouw achtergrond?

Ik kom uit een creatieve familie, mijn moeder heeft in Parijs gewoond en is ook werkzaam geweest in de stoffenbranche. Ik wist eigenlijk altijd al dat ik iets creatiefs wilde gaan doen, maar wel iets toegepasts, Mode was eigelijk een hele logische keuze.

Was ook zelf al vanaf jongsafaan bezig met kleding en uiterlijk. Ik heb de Kunstacademie St Joost in Breda richting mode ontwerpen gedaan.

Heb je altijd al in de mode willen werken of had je andere plannen voor de toekomst?

Ik wist inderdaad altijd al dat ik iets creatiefs wilde gaan doen, was ook altijd de beste van de klas in tekenen. Ik dacht alleen dat de Kunstacademie iets voor geitenwollen sokken was en zag mezelf daar niet echt tussen lopen, maar de alternatieven waren weer te commercieel, ik denk dat ik daar echt tussenin zit, ben creatief, maar ook echt een ondernemer, vind de afwisseling heel leuk, van het ontwerpen van de collectie tot het mooi inpakken van een bestelling! Heb nog wel even aan Grafische vormgeving en Fotografie gedacht, maar dat zijn ook aspecten die ik elke dag gebruik

Het opzetten van een eigen modelijn, ook gezien de opkomst van fast fashion die zelfs de grote merken lelijk in het vaarwater zit, is een bijna onmogelijke opgave. Wat zijn de grootste moeilijkheden die je bent tegengekomen en wanneer had je het gevoel van ‘Oké, nu is het me gelukt’?

Het is inderdaad een hele uitdaging, maar ik denk dat we vanaf het begin al hebben ingezet op een kwalitatief hoogwaardig product te produceren bij kleine ateliers. Ik hou van mooie stoffen, dat is ook weleens een valkuil waardoor je niet echt de marge op een kledingstuk haalt. Je koopt een kledingstuk van Dutchess voor meer dan één seizoen, dat is voor ons een onderscheidende factor. Plus de klassieke stijl die we hebben dat zorgt ervoor dat je niet snel op een item uitgekeken raakt.Maar ik heb nooit het gevoel dat het gelukt is of af is, er is altijd een nieuwe uitdaging waar je als ondernemer in deze branche voor komt te staan.

Hoe zou je de stijl van Dutchess omschrijven? Tot welk type vrouw wend je je?

Ik zou de stijl omschrijven als ‘Klassiek met een twist’, ‘laidback luxury’ noem ik het ook wel eens. Het type vrouw zie ik als leeftijdloos, het is meer een bepaalde stijl die vrouwen aanspreekt. Het idee is dat je de kleding overdag met sneakers kunt dragen en door naar een borrel of feestje met hakken eronder.

Naar mijn idee zijn vrouwen in Nederland eerder underdressed dan overdressed, dat vind ik jammer. Een goede outfit kan je zoveel zelfvertrouwen geven, dat is wat we willen bereiken dat vrouwen zich goed in hun vel voelen, daar kunnen wij aan bijdragen.

Waar haal je je inspiratie vandaan? Zijn er ontwerpers die je inspireren of haal je je inspiratie ergens anders uit?

Ik haal overal inspiratie vandaan, op straat, een expositie, een tripje naar buitenland, New York is mijn lievelingsstad.

Je eigen kledinglijn ontwerpen is een creatief proces, maar er komt natuurlijk nog veel meer bij kijken. Voor je het weet, is het werk en staat je agenda vol verplichtingen. Lukt het je om deze verschillende aspecten in balans te houden? En hoe doe je dat?

Ik vind het juist heel interessant om met alle aspecten bezig te zijn, hou van dynamisch te leven. Mijn werk is mijn passie, werk en privé lopen ook vaak door elkaar, dat vind ik niet erg. Het werk is alleen nooit af, dus ik probeer wel echt soms de weekenden vrij te houden.

Hoe ziet een gemiddelde werkdag van jou eruit?

Dat verschilt nogal, in welke periode we zitten, we brengen twee collecties per jaar uit, en productie loopt daar nog eens doorheen. Daarnaast hebben we een winkel en webshop, dus vaak heb ik op een dag veel verschillende werkzaamheden. Daarnaast komen natuurlijk ook nog afspraken met agenten, tripjes naar Portugal om productie te begeleiden, dus elke dag is anders. Maar afwisselend is het zeker.

Welke karaktereigenschappen zijn jou, denk je, van pas gekomen bij het opzetten en runnen van Dutchess?

Ik denk als eerste mijn creativiteit en interesse in stoffen en kleding in het algemeen. Daarnaast ben ik wel echt een regelaar, ik vind het leuk om aan diverse projecten tegelijk te werken, ben zelf nogal chaotisch, maar op een of andere manier zit er toch altijd structuur in. Ik denk dat toen ik begon ik nog niet echt een ondernemer was, maar dat ik daar in ben gegroeid, en het past wel heel goed bij me, ik zou niks anders kunnen bedenken wat ik liever zou doen. En ik denk dat de belangrijkste karaktereigenschap die hiervoor nodig is, doorzettingsvermogen is.

Deze vraag is natuurlijk onvermijdelijk: hoe kleed je jezelf? En hoe ben je bijvoorbeeld vandaag gekleed?

Ik heb me heel lang donker gekleed, veel zwart, donkerblauw, maar tegenwoordig hou ik iets meer van kleur. Vandaag heb ik de ecru onder pant van Dutchess aan met daarop een ecru kleurige trui met een Bretonse streep en daaroverheen een klassiek oversized antracietkleurig colbert. Ik hou van klassiek met een twist, maar wel een beetje nonchalant, ik zou het omschrijven als een beetje een Franse stijl. Hakken of sneakers eronder gecombineerd met een goeie tas en klaar ben je.

Met Dutchess heb je al heel veel bereikt. Ben je tevreden of heb je nog andere plannen of misschien wel wensen/dromen voor de toekomst?

Ik ben best tevreden, Dutchess heeft mij veel gebracht, mede doordat ik mijn leven op mijn eigen manier kan vormgeven en ik mijn passie volg. Maar ik heb zeker ook plannen voor de toekomst, ik wil groeien met Dutchess, zodat het op meer plekken te koop is en ik zou graag in de VS willen verkopen, dat is mijn droom.

Wat voor een advies zou je vandaag de dag, met de ervaring die je in de loop der tijd hebt opgedaan, geven aan een jonge en onervaren Gwen van den Assem?

Dat vind ik een leuke vraag, daar denk ik vaak over na. Ik denk een beetje meer lef en zelfvertrouwen hebben. Ik heb nogal de neiging om dramatisch te zijn en helemaal in de stress te schieten als een levering laat is of een stof niet verkrijgbaar of de collectie niet op tijd is voor de shoot, maar daar leer je mee te dealen, nu denk ik steeds vaker, het komt wel goed, dan is het maar een beetje later. Je wordt wat makkelijker voor jezelf en leert wat beter te relativeren, dat is het denk ik.

Met dank aan Gwen van den Assem, www.dutch-ess.com

Door Charlotte Mesman voor TRENDYSTYLE

Het bericht Interview met ontwerpster Gwen van den Assem over haar mode merk Dutchess: ‘Klassiek met een twist’ verscheen eerst op TRENDYSTYLE.

Tanja Kok, een bekende naam, een bekend gezicht. Je herinnert haar misschien wel van het NOS Jeugdjournaal, of je kent haar van Hart van Nederland, waar ze redacteur is maar ook regelmatig live verslag doet. Tussen al dit televisiewerk doet Tanja modellenopdrachten – ze heeft een flitsende internationale modellencarrière achter de rug, woonde onder meer in New York, Parijs en Londen – en organiseert ze met een gekwalificeerd team regelmatig modellendagen waar ze aspirant-modellen wegwijs maakt in de mode-industrie.

Wij raakten met Tanja in gesprek en vroegen haar naar haar carrière, naar de stappen die ze heeft gezet om het zover te schoppen – met looks alleen kom je er niet –, naar de karaktereigenschappen die je nodig hebt om het in de wereld van de televisie en de mode te maken, naar haar ervaringen, haar werk.

Het mooie aan Tanja is de combinatie van een geweldig uiterlijk, een goed stel hersens en haar inspirerende manier van communiceren. Ze deelt haar ervaringen en de wijsheden die ze in de loop van haar carrière heeft opgedaan, openhartig en gul met iedereen die daar interesse in heeft of misschien zelfs wel in haar voetsporen zou willen treden. Met haar boek ‘Help, ik ben model’, met de modellendagen die we al noemden en vast ook met de nieuwe podcast die eraan zit te komen: ‘Je geluk wacht om de hoek’. Kan het inspirerender? Maar nu eerst het interview met Tanja.

Interview met Tanja Kok

Je werkt bij de televisie en hebt een succesvolle internationale modellencarrière achter de rug. Het zijn geambieerde jobs, spannende carrières die voor maar weinig mensen zijn weggelegd. Wilde je altijd al bij de televisie werken en model worden? En hoe ben je in deze werelden terechtgekomen?

Ik wist al vroeg wat ik wilde en werken bij de televisie dat was mijn doel.
Dat ik naast mijn studie Communicatie stage kon lopen bij het NOS Jeugdjournaal en er daarna bleef werken was dan ook een droom die uitkwam. 
Modellenwerk deed ik naast mijn school en studie maar nooit heel serieus.
Pas op mijn 24^ste werd ik in Zuid-Afrika tijdens het WK, waar ik was om verslag te doen van de wedstrijden en het land, ontdekt als fotomodel. Het was wel even een moeilijke keuze weggaan bij mijn leuke baan bij de tv, maar ik heb het altijd gezien als een hele mooie deur die voor mij is open gegaan. Ik ben van mening dat als je iets wil je er vol voor moet kunnen gaan. Ik heb het omarmd en alles aangepakt wat er op mijn pad kwam. Ik ging terug naar Kaapstad en tijdens mijn eerste week daar was er een modellenbureau uit Londen en één uit Parijs. Ze vroegen mij om een tijdje daar naar toe te komen. En zo begon mijn modellenperiode die tien jaar lang heeft geduurd. Ik vond het soms wel lastig dat ik zoveel werd beoordeeld op mijn buitenkant, in plaats van wat ik kan of weet. Ik ging columns schrijven over mijn modellenleven en maakte een documentaire in New York over hoe je het kan maken in die stad. Daarna kreeg ik de kans om een boek te schrijven: ‘Help! Ik ben model’ heet het en gaat over het modellenvak zonder (Instagram)filter. Inmiddels ben ik zo’n drie jaar weer terug bij de televisie en werk ik nu voor het programma Hart van Nederland waar ik redacteur ben en live verslag doe (o.a. bij grote evenementen). 

Werken bij de televisie, een modellencarrière. Het zijn jobs waar uiterlijk een rol speelt, maar zoals je zelf op je blog schrijft: ‘Een perfecte bone structure, super lange benen, mooi haar en/of volle lippen zijn niet meer genoeg. Je moet al een persoonlijkheid zijn.’ Welke karaktereigenschappen hebben jou in je carrière geholpen? En kun je een persoonlijkheid worden of is het iets wat je hebt of niet?

De karaktereigenschappen die je moet hebben als model: je moet stabiel zijn en niet lastig. Dit vak gaat je niet zekerder maken want je krijgt continu met afwijzing te maken. Je moet dus ook positief zijn en blijven. Ik kwam er al snel achter dat je persoonlijkheid heel belangrijk is voor je succes. Als een klant een model boekt willen ze op locatie ook een leuke tijd hebben. Niemand heeft zin in een vermoeiend type, ook al is ze nog zo beeldschoon.

Het klinkt cliché maar ik geloof dat je het terugziet op een foto: dat echte schoonheid toch van binnenuit komt. Het hoeft helemaal geen conventionele schoonheid zijn, maar het gaat om uitstraling en dat je die juiste energie kunt overbrengen op beeld. Er gebeurt een hoop om je heen op de set, iedereen wil iets van je, en als het dan jouw moment is moet je kunnen vlammen en zelfvertrouwen en kracht hebben.  

Kun je iets meer over je modellenwerk vertellen? In welke modesteden heb je gewerkt/gewoond? Wat voor een opdrachten deed je? Wat vond je leuk aan het modellenwerk en wat niet?

Ik heb in Parijs, Londen, Milaan, Kaapstad, Hamburg, München en New York gewerkt en gewoond. Ik was nooit de langste en de dunste dus high fashion catwalks deed ik niet. Ik werkte voornamelijk voor commerciële merken, tijdschriften, bikini’s, bruidsmode, catalogus en beauty jobs.

Wat ik niet leuk vond aan het werk is de druk op het perfecte lichaam, dat niet bestaat. Gelukkig zien we sinds 2018 veel meer diversiteit en is het stempel model nu anders. Het is een grote beweging geworden internationaal en daar ben ik heel blij mee.

Ik heb de afgelopen paar jaar (bijna) geen modellenklussen meer gedaan en dacht dat het definitief over was, maar sinds kort ben ik weer back in business naast mijn televisiewerk. Ik heb het gemist en geniet er weer van. De vraag naar vrouwen van mijn leeftijd is in deze crisistijd juist groot. Steeds meer oud modellen maken nu een comeback. Ook de 90’s supermodellen Cindy, Naomi, Claudia, Helena en Christy zijn terug en hebben ‘het’ nog steeds. Marketingtechnisch gezien zijn mensen die geld te besteden hebben vaak 30 plus en die doelgroep wil niet meer alleen hele jonge modellen zien dus de vraag naar wat oudere modellen is best logisch.

De internationale modellenwereld ligt bij tijd en wijle onder vuur: anorexia, me-too situaties. Hoe heb jij de modellenwereld ervaren?

Het is een harde wereld en je moet begrijpen dat je een product bent en het niet om jou persoonlijk gaat als je wordt afgewezen op je uiterlijk. Vanaf het moment dat je dat snapt is het ineens allemaal veel leuker! Gelukkig groeit ook je zelfvertrouwen als je ouder wordt en is de begeleiding voor modellen nu stukken beter dan vroeger.

Ik schrik wel als er ineens weer trendartikels voorbijkomen met de kop: Bye bye booty: Heroin Chic is back. Dat voelt als terug in de tijd. Het is bizar om te zeggen dat een bepaald lichaam uit de mode zou zijn. In de jaren 90 was het de standaard dat alle modellen slank waren, maar nu zijn we juist een ander pad ingeslagen. Kate Moss heeft ooit gezegd: ”Nothing tastes as good as skinny feels like” veel mensen willen juist meer diversiteit zien en dat is wat mij betreft geen trend maar realiteit.

Al ver voor #MeToo schreef ik in mijn columns over de vieze fotograaf of filmregisseurs die je tegen kan komen. Gelukkig kon ik erover praten met mijn moeder en vriendinnen en deelde ik mijn ervaringen.

Wat is de meest geweldige modellenopdracht die je ooit gedaan hebt?

Een van mijn mooiste covers is toch wel die van de Quote 500. Ik sta goudglanzend in mijn bikini als een Bond-girl erop en erin. Natuurlijk niet als rijke vrouw in de lijst maar wel als model.

Je hebt een boek over je modellenwerk geschreven, ‘Help! Ik ben model’, en je organiseert modellendagen waarin je jouw ervaring met aspirant modellen deelt en hen waardevolle tips meegeeft. Wat is jouw belangrijkste tip, iets wat je goed in gedachten moet houden als je model wilt worden?

Model zijn is een raar beroep want mensen vinden altijd wel iets van je, misschien vindt de een jou niet geschikt, maar het andere merk of designer loopt met je weg. Het niet persoonlijk nemen is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.

Als nummer 1 tip zeg ik altijd: kijk goed wat er om je heen gebeurt op de set, want je hebt eigenlijk een gratis leerschool. Je leert alles qua fotografie, make-up, haar, design en styling.

Zie het modellenwerk dus als een opstapje, ontwikkel je meerdere talenten en volg je dromen!

Met alleen looks mag je er dan niet komen, belangrijk is je uiterlijk bij de televisie en als model natuurlijk wel. Wat doe je zelf om in vorm te blijven? En hoe sta je tegenover ouder worden?

Ik doe aan (hot) yoga en ik zwem graag. Het proces van ouder worden is niet altijd leuk, maar er zijn zoveel mooie voorbeelden van vrouwen die stijlvol oud worden. Ik volg deze inspiratiebronnen graag op Instagram en dan zie je dat ‘age nothing but a number is’. En dat je ook dankbaar mag zijn dat je überhaupt ouder mag worden.

Je werkzaamheden zijn heel divers. Televisiewerk, columns schrijven, modellendagen, lezingen geven. Zijn er nog wel eens momenten waarop je onzeker of nerveus bent? En hoe ga je daarmee om?

Natuurlijk kan ik ook onzeker zijn, maar op dat soort momenten probeer ik mij altijd te focussen op dat wat er wel is. Er is altijd iets moois te vinden. En ach iedereen is onzeker. Door naast mijn modellenwerk mij verder te ontwikkelen, schrijven en weer bij tv te werken, heb ik meer zelfvertrouwen gekregen. De mening van andere mensen vind ik steeds minder belangrijk. 

Je hebt al zoveel in je leven bereikt. Heb je, professioneel gezien, nog een wens, een droom, misschien zelfs een plan?

Ik ben bezig met een podcast ‘Je geluk wacht om de hoek’ die dit voorjaar uit gaat komen. Daarnaast hoop ik nog mooie tv en modellenklussen te mogen doen en wil ik graag meer tijd aan mijn privé-leven besteden. 

Met dank aan Tanja Kok, www.tanjakok.com

Het bericht Interview met Tanja Kok. Help! Ik ben model verscheen eerst op TRENDYSTYLE.

Ruim twintig jaar geleden – Trendystyle was net van start gegaan – interviewden we Susan Smit die toen haar eerste boek ‘Heks’ (2001) publiceerde. Dat interview is ons altijd bijgebleven en door de jaren heen hebben we Susans carrière op de voet gevolgd.

Inmiddels heeft deze beeldschone en intelligente vrouw een groot aantal boeken (bestsellers!) op haar naam staan – historische romans, novelles, korte verhalen – en is ze regelmatig in de media te zien.

Wat Susan ook schrijft, altijd is er spiritualiteit en diepgang in haar werk te vinden. Ze geeft haar lezers stof om over na te denken – over liefde, moed, magie, levenservaringen, inzichten – maar steekt haar publiek ook een hart onder de riem.

In haar nieuwste boek, ‘De wijsheid van de heks’, dat dit jaar is uitgekomen, pakt ze het thema ‘heks’ weer op. Want Susan Smit is na al die jaren nog steeds heks, al komen er tegenwoordig met minder kruiden en wierook aan te pas.

Het leek ons een goed moment om Susan weer eens te interviewen, iets waar we haar – tussen al haar drukke werkzaamheden door – bereid toe vonden. In dit interview praat ze ons bij, voor zover dat lukt in een interview, over de afgelopen twintig jaar, over haar persoonlijke ontwikkeling, haar moederschap, haar carrière, haar boeken. Een interview om je door te laten inspireren!

Interview met Susan Smit, moeder, schrijver, heks, dromer en schepper

Een banale maar onvermijdelijke en interessante openingsvraag: vandaag de dag ben jij een bekende schrijver. Wat wilde je worden toen je klein was? En hoe ben je journalist/schrijver geworden?

‘Ik las veel als meisje: eerst de kinderafdeling van de bibliotheek en daarna begon ik maar aan de volwassenenboeken. Toen ik groter werd, hield ik dagboeken bij, had ik penvriendinnen en begon ik verhalen te schrijven. Ik wilde later journalist worden. Dat was me al snel duidelijk. Ik ging Nederlands studeren aan de universiteit van Amsterdam en schreef tijdens mijn studie voor tijdschriften, voor een habbekrats. Maar mijn woorden in druk terug te zien was de grootste beloning.’

Je eerste boek, ‘Heks’ (2001) verscheen nu ruim twintig jaar geleden. ‘Hekserij is een ervaringsreligie en het pad van de heks is een persoonlijke ontwikkelingsreis. Het reikt je middelen aan voor persoonlijke groei en levensverdieping’. [Citaat uit het voorwoord van jouw boek ‘De wijsheid van de heks’, 2022]. Ook al is het niet gemakkelijk om meer dan twintig jaar leven in een paar zinnen samen te vatten, we vragen je het toch: Welke belangrijke ontwikkelingen heb jij, als je nu zo terugkijkt, sinds ‘Heks’ in 2001 doorgemaakt? Kijk je nu anders aan tegen hekserij? Zijn je ideeën over hekserij veranderd, hebben ze zich verder ontwikkeld?

‘Toen ik in 200 hekserij ontdekte, haalde ik alles in huis waarvan ik dacht dat een heks het moest hebben: rijen potten met kruiden, alle attributen voor een altaar, wierrook en oliën. Ook organiseerde ik vollemaanceremonies en vrouwencirkels. Naarmate de jaren verstreken ben ik steeds meer alleen en op mijn eigen manier gaan ‘heksen’. Ik legde gelukkig altijd al de nadruk op de inhoud, meer dan op de vorm, maar nu doe ik bijna al mijn rituele en magie in de geest. Op mijn meditatiekussentje, voor een van mijn huisaltaren, werk ik met het universele licht, begeef me in de andere wereld, schouw diep in mezelf en stuur licht naar anderen en de aarde. In mijn laatste boek ‘De wijsheid van de heks’, de opvolger van ‘Heks’, ga ik in op de levensbeschouwing van de oude religie, wat je er in het dagelijks leven en bij uitdagingen en vraagstukken aan kunt hebben. De inzichten. De filosofie van westerse spiritualiteit. Dat is voor mij de essentie. Iedereen kan daar iets aan hebben, zoals je ook elementen uit het boeddhisme kunt toepassen als je geen boeddhist bent.’

Passie kan gemakkelijk werk worden, zeker als de vruchten van je passie bij het grote publiek in de smaak vallen (zoals dat bij jou het geval is). Deadlines, promotie van je boeken, lezingen. Hoeveel passie er na al die jaren nog over? En hoe houd je die passie levendig?

Ik deel mijn werkende leven altijd in in stukken en die afwisseling houdt de passie fris. Als ik aan een boek werk, meestal een historische roman, dan houd ik de meeste aanvragen af. Ik zak in de heerlijke diepte en afzondering om te schrijven, zorg voor mijn kinderen en zie mijn vrienden. Maar als er een boek uit komt, dan ga ik het land in voor lezingen en geef ik interviews. Ik voel me altijd dankbaar dat mijn werk bij mensen terecht komt, dat ze er nieuwsgierig naar zijn en ik vind ook dat als je iets de wereld in stuurt, je bereid moet zijn er vragen over te beantwoorden. Dat is je verantwoordelijkheid. Maar na een aantal maanden begint het weer te kriebelen en voel ik me weer naar een nieuw onderwerp voor een boek toegetrokken worden. Dat is nu bijna het geval vanaf december ga ik weer lekker ondergronds.’

Wie is Susan Smit eigenlijk? Hoe zou je jezelf omschrijven?

Een moeder, een schrijver, een heks, een dromer en schepper. Iemand die met een been in de tastbare wereld staat en met het andere been in de etherische wereld van de verbeelding, de dromerijen, de fictie, de esoterie.’

En nog een persoonlijke vraag: je hebt, als we op je boeken mogen afgaan enorm aan jezelf en je persoonlijke groei gewerkt. Beschouw je jezelf als een gelukkig mens?

‘Zeer. Werken aan mezelf, mijn schaduwkanten in kaart brengen, onderzoeken wat het betekent om mens te zijn op deze aarde, is wat zin geeft aan mijn leven. Ik heb, op mijn achtenveertigste, het gevoel dat ik doe wat ik mezelf voor mijn geboorte voorgenomen heb te doen en dat dat bovendien wordt gezien. Dat is een groot goed. Maar goddank valt er nog genoeg te ontdekken en te helen in mezelf, en valt er nog veel te begeleiden in de opvoeding van mijn kinderen, zodat er nog best wat werk voor me ligt.’

Als je terugkijkt naar de afgelopen twintig jaar, zou je dan alles precies zo doen of zijn er keuzes waarop je, achteraf gezien, nu andere beslissingen zou hebben genomen?

‘Veel kleine en grote keuzes zou ik anders hebben gedaan, wetende wat ik nu weet. Maar dat is de grap: weet ik dat misschien juist omdat ik die fouten heb gemaakt?’

Wat voor een advies zou je willen meegeven aan al die mensen die ervan dromen om een boek te schrijven en misschien al wel een paar hoofdstukken in het laatje hebben liggen?

‘Laat dat laatje eerst nog maar wat voller worden voor je met je werk naar buiten treedt. Blijf schrijven, uitproberen, je stem en toon vinden. Blijf lezen, lezen, lezen. Laat het zaadje van je talent en vakmanschap uitgroeien tot een sprietje voor je het aan de blik van andere blootstelt. Debuteren kun je maar een keer.’

Heb jij zelf nog een professionele dromen?

‘Mijn laatste roman ‘De heks van Limbricht’ wordt in steeds meer talen vertaald, werd genomineerd voor de NS Publieksrijs en wordt verfilmd. Ik kan niet wachten om te zien wat de filmmaker die ik zo waardeer, Pieter Kuipers, ervan heeft gemaakt. Dat is een droom die uitkomt. Dromen die ik nog heb gaan over nieuw werk dat ik wil schrijven, ideeën voor non-fictieboeken en romans, maar niet over prijzen, vertalingen of verfilmingen. Dat heb ik nu meegemaakt en hoe leuk het ook is: het maakproces is een beloning op zichzelf.’

Met dank aan Susan Smit, www.susansmit.nl

Door Charlotte Mesman voor TRENDYSTYLE

Het bericht Interview met Susan Smit, moeder, schrijver, heks, dromer en schepper verscheen eerst op TRENDYSTYLE.

Er zijn zoveel manieren om Annet Ekkel te introduceren. Annet Ekkel is interieur en lifestyle stylist, art director, een gevestigde naam in de wereld van tijdschriften, design, reclame, beurzen, en elke andere branche waarin het aankomt op ‘actualiteit, tijdsbeeld, schoonheid’, om Annets woorden te gebruiken.

Maar Annet Ekkel is véél meer. Zij is stijlvol, heeft smaak en gevoel voor trends, ze is creatief, en heeft het vermogen om visies om te zetten in concrete ontwerpen en omgevingen. Ze beschikt over diepgaande, technische kennis en jarenlange ervaring, weet van aanpakken, organiseren, communiceren, coördineren.

Al deze kwaliteiten, eigenschappen en vaardigheden komen samen in, wat men wel noemt, een ‘droombaan’, een baan die velen haar zullen benijden.

In dit interview vertelt Annet ons over de ins en outs van haar werk. Over de mooie kant van haar beroep maar ook over aspecten, die mensen die alleen van dit beroep kunnen dromen, maar al te vaak over het hoofd zien.

Overigens heeft Annet zelf ook nog een paar dromen die ze graag werkelijkheid zou zien worden. Haar kennende, twijfelen we er niet aan dat dat haar zal gaan lukken. Wij kijken er nu al naar uit!

Jouw werk is, wat men wel noemt, een droombaan. Interieur en lifestyle, art direction, foto styling, conceptueel meedenken met merken. Menigeen zal je erom benijden. Maar er gaat natuurlijk heel veel aan vooraf voordat je interessante opdrachten in de wacht sleept. Kun je ons vertellen hoe je begonnen bent en welke weg je gevolgd hebt om op dit punt uit te komen?

Annet Ekkel: Het is ook een droombaan! Als tiener was ik dol op tijdschriften (Avenue!) en was ik mijn kamer eindeloos aan het her-inrichten. Ik ben begonnen in de mode: volgde een opleiding tot coupeuse en ging daarna naar de Rietveld Academie, afdeling Modevormgeving. Daar leerde ik visies onwikkelen en conceptueel denken.

Ik denk dat mode altijd een goed uitgangspunt is voor welk vak dan ook; actualiteit, tijdsbeeld, schoonheid kun je overal op toepassen. Mijn eerste opdrachtgever was de Elle waar ik jarenlang interieurproducties mocht maken met die mode-inslag.

Daarna kreeg ik commerciële opdrachtgevers: o.a. Tempur, Ikea, Desso, Leolux, Toyota, Audi, Philips. Ook heb ik veel beursstands ontworpen en gaf les aan Academie Artemis.

Jouw werkzaamheden zijn heel uiteenlopend – we weten dat een niche vinden niet jouw ding is -, maar als je één enkel aspect van je werk zou moeten kiezen, wat zou dat dan zijn? En waarom?

Annet Ekkel: Mijn hart ligt júist bij de mix van inrichting, fotografiestyling en ontwerp. Een nieuw beeld neerzetten is het leukst, bijvoorbeeld een winkel inrichten met een voor ‘t merk nieuwe stijl, of zes pagina’s in een tijdschrift vullen met trends. Soms is het een puzzel en moet je ‘from scratch’ af beginnen. Dan is het dus vooral visualiseren hoe het eindresultaat er uit moet gaan zien. Aan de hand van moodboards presenteer ik mijn ideeën aan de klant/opdrachtgever. .Soms is daar al een idee over en sluit ik daarbij aan maar vaak moet ik ook overtuigen dat mijn idee/concept voor hen gaat werken.

Als we aan een droombaan denken, dan denken we nooit aan de negatieve kanten die daar ongetwijfeld aan kleven…

Annet Ekkel: Oooh haha die zijn er ook wel hoor, die negatieve kanten! Vaak is het voorbereidende werk enorm, veel geregel, meubels lenen of huren, koeriers regelen, props shoppen en dat zijn dan geen kleine props, maar soms zelfs vrachtwagens met meubels. Als het een grote productie is dan regel ik soms ook handy-mannen, assistenten, etc. Maar op de set blijft het dan nog altijd flink aanpakken. Dat zijn vaak super gezellige maar ook heel intensieve dagen.

Ben je tevreden over wat je in je werk hebt bereikt of heb je nog andere doelen voor ogen?

Annet Ekkel: Mijn stiekeme wens is het ontwikkelen van een eigen interieurcollectie: lampen, meubels, accessoires, een eigen lijn. Ik merk dat ik daar steeds vaker aan denk.

Welke karaktereigenschappen hebben jou, denk je, geholpen in je carrière? En is er een karaktereigenschap die je, volgens jou, misschien wel een beetje afgeremd heeft?

Annet Ekkel: Ik denk dat veel zelfvertrouwen helpt en je moet ook wel een beetje onverschrokken zijn. Een mentaliteit van ‘getting things done’, haha. Hmmm, afgeremd, nee, ik kan niets bedenken.

Wat wilde je als kind worden? En wat zou je geworden zijn als je huidige werk geen optie was?

Annet Ekkel: Ik wilde modeontwerpster worden. Maar in de tijd dat ik afstudeerde ging het slecht met mode als industrie. Interieur was upcoming dus ben ik daar ingestapt.

Waar haal je je inspiratie vandaan? Zit je ooit wel eens met de handen in het haar als je een opdracht krijgt? Denk je wel eens: dit keer gaat het me nooit lukken?

Annet Ekkel: Ik haal mijn inspiratie uit musea, architectuur, boeken, reizen, ik ga naar de Salone del Mobile in Milaan en de Maison et Objet in Parijs. Eigenlijk kan ik overal inspiratie uit halen: tweedehands winkels, een handel in betonblokken, Afrikaanse stoffenwinkels, haha, ach, met alles kun je creëren!

Inmiddels heb ik wel zoveel ervaring dat ik weet dat een opdracht altijd wel weer goed gaat, ook al denk ik bij de start ‘Hoe moet ik dit nu weer regelen?’

Is er nog iets wat je héél graag zou willen doen? Een droom in jouw droombaan, om het zo maar te zeggen. Bijvoorbeeld samenwerken met een bepaald merk of een bepaald soort opdracht waar je altijd al – weer dat woord – van gedroomd hebt?

Annet Ekkel: Ja! Ik zou wel een kerstmarkt op de grachten in Amsterdam willen organiseren. Niets plats maar juist heel stijlvol, een sfeervolle kerstmarkt met een luxe twist. Terrassen op boten en pontons. Verlichte bruggen, kraampjes met mooie spullen en mooie merken. Glühwein en pretzels. Klassieke muziek à la Prinsengrachtconcert. En het koor van het Leger des Heils. Plaatselijke hotels en winkels werken mee. De grachten zijn zo’n mooi decor! Waarom bestaat dit eigenlijk nog niet??

Met dank aan Annet Ekkel

Door Charlotte Mesman voor TRENDYSTYLE

Het bericht Interview met lifestyle stylist Annet Ekkel. ‘Het is een droombaan’ verscheen eerst op TRENDYSTYLE.

Als creatieven hun koppen bij elkaar steken om iets nieuws uit te broeden, dan krijg je héél bijzondere en inspirerende resultaten. Zoals de ‘Daytime Tails’ collectie van Maison Kitsuné, ontwerpster Olympia Le-Tan en kunstenaar/illustrator Aurel Schmidt. Het concept is een uitnodiging voor een houseparty. De dresscode: stout! Trendystyle interviewde Olympia Le-Tan over deze nieuwe collectie.

Overigens is het niet de eerste keer dat het Franse Maison Kitsuné, in 2002 opgericht door Gildas Loaëc en Masaya Kuroki, samen met Olympia Le-Tan, geboren in Londen en opgegroeid in Parijs, een collectie ontwerpt. Ze hebben elkaar gevonden, het modehuis met zijn speelse streetwear (bekend van het vosjes-logo) en de ontwerpster die enorme bekendheid verwierf met haar tassen met boekcovers van bekende romans als inspiratie.

Ze hebben niet alleen hun speelse insteek gemeen, maar ook hun internationale cultuur. Maison Kitsuné legt met zijn collecties een link tussen Parijs en Tokio, Olympia Le-Tan is een mix van Britse en Parijse invloeden met een vleugje New York, waar ze tegenwoordig woont.

Voor de Daytime Tails collectie schuift dan ook nog eens de New Yorkse kunstenares Aurel Schmidt aan de ontwerptafel aan. In de afbeeldingen die zij voor deze collectie ontwierp, haalt de iconische vos van Maison Kitsuné kattenkwaad uit met een paar verrassende vriendjes: kakkerlak en rat. Dit levert grappige plaatjes op die in de hele collectie terugkomen, met als boodschap dat zelfs huishoudplagen van feesten houden.

Interview met Olympia Le-Tan over Maison Kitsuné en de Daytime Tails collectie

Trendystyle interviewde Olympia Le-Tan over de nieuwe Daytime Tails collectie die vanaf 16 november 2022 wordt gelanceerd. Leuk om te weten: deze getalenteerde ontwerpster werkte op haar negentiende al voor Chanel. Verder werkte ze bij Balmain en was ze creatief directeur van The Marc Jacobs. In 2009 lanceerde ze haar tassenlijn, die van de boekcovers, die een enorm succes werd. In 2012 showde ze haar eerste eigen modecollectie (klassiek met een humoristische twist) en tegenwoordig werkt ze zelfstandig vanuit New York.

Hoe is de samenwerking tussen jou en Maison Kitsuné tot stand gekomen? Wat maakt de samenwerking tussen ontwerpster Olympia Le-Tan en Maison Kitsuné tot een winnende combinatie?

Olympia Le-Tan: Het komt allemaal voort uit vriendschap. Gildas, Masaya (de oprichters van Maison Kitsuné) en ik zijn al heel lang met elkaar bevriend. We hebben altijd enorm veel bewondering voor elkaar gehad. We hebben dezelfde interesses en smaak. Ik ben misschien nog net even iets stouter en meer girly wat een nieuwe invalshoek toevoegt, en ons hopelijk tot een winnende combinatie maakt.

‘Zelfs huishoudplagen houden van feesten’ is het concept voor de nieuwe collectie die Daytime Tails heet. Het is een heel origineel concept. Kun je iets meer vertellen over het idee achter deze collectie? Hoe zijn jullie hierop gekomen?

Olympia Le-Tan: Het originele thema voor de collectie was ‘couch to club’, het zag het licht op een moment dat we allemaal thuis opgekruld op de bank lagen maar wanhopig graag weer uit wilden, en dus werd het een house party waar je jezelf glamorous maakt in cozy kleren. De plagen werden uitgenodigd toen we Aurel Schmidt vroegen om een print voor deze collectie. Zij voegde de vos toe aan haar laatste pastel serie waarin ze zich vermaakte met ratten, kakkerlakken en andere ongewone vriendjes…

Hoeveel en vooral wat is er van Olympia Le-Tan in Daytime Tails te vinden?

Olympia Le-Tan: Het is allemaal een mix van Olympia en Kitsuné! Roze is altijd mijn signatuur kleur. Dus dat is van mij, denk ik!

Wat is het key item, en jouw persoonlijke favoriet, in deze nieuwe collectie?

Olympia Le-Tan: Ik ben obsessed door Aurels picnic scène, dus ik ben helemaal weg van elk item met die afbeelding. Vooral die met de asbak!

Meer over de collectie Daytime Tails

Eén van de belangrijkste thema’s: een herwerkt Liberty-motief in olijfgroen dat te vinden is op gesmokte hemdjurken en geweven tops; verder werkkledingjassen,  klassieke vesten en truien – sommige in vissersbreisels, andere met jacquard-afbeeldingen – in zachte tinten als zeeschuim en poederblauw. Vaak zijn de items nonchalant gelaagd om ensembles te creëren die knusse coolheid overbrengen.

Een andere statement-print bestaat uit collages van vintage zwart-witte foto’s die een eerbetoon zijn aan de Harajuku-jeugdcultuur uit de jaren 70. Op een jas afgezet met imitatiebont is het effect gedurfd en origineel. Accessoires maken een belangrijk onderdeel uit van deze collectie: unisex draagtassen, sneakers, kleine lederwaren en diverse lifestyle-snuisterijen.

Een selectie van zachte wollen sjaals en mutsen kan aan elke look worden toegevoegd, of je nu binnen blijft of eropuit trekt. Verlaat nooit de bank; sta op en dans; ga rechtstreeks van bed naar een sociale gelegenheid. Deze hybride looks van Maison Kitsuné en ontwerper Olympia Le-Tan geven een ongebruikelijke dimensie aan de dagelijkse stijl.

Daytime Tails is vanaf 16 november 2022 te vinden op maisonkitsune.com, in de Maison Kitsuné boetieks en andere boetieks die het merk verkopen.

Met dank aan Maison Kitsuné en Olympia Le-Tan.

Het bericht Interview met Olympia Le-Tan over Maison Kitsuné en de Daytime Tails collectie verscheen eerst op TRENDYSTYLE.

Als je geïnteresseerd bent in cosmetica en skin care, dan is het vrijwel zeker dat je iets van Karen van Ede hebt gelezen. Karen van Ede is één van de top beauty-autoriteiten van Nederland. Ze was jarenlang chef beauty en beauty director van allerbekendste damestijdschriften, is de auteur van het boek ‘Skin’, een ware beauty bijbel, en werkt tegenwoordig voor zichzelf zodat ze haar werkzaamheden op cosmetica gebied nog verder kan uitbreiden.

Ondertussen blijft ze ijverig doorpennen over alles wat met cosmetica en huidverzorging te maken heeft en komen we haar naam – Karen van Ede alias The Beauty Republic – overal tegen.

Met haar tips en adviezen maakt Karen van Ede haar publiek wegwijs in het uitgebreide aanbod van producten, de effectiviteit en het gebruik ervan. Ze mag prat gaan op enorme productkennis, weet precies hoe de cosmeticamarkt in elkaar steekt en kent de trends en de behoeften van de beautyconsumenten. Vanuit die optiek is ze ook werkzaam op het gebied van branding van cosmeticaproducten.

Kortom, we hebben hier met een grootheid in de cosmeticawereld. Maar hoe ze dat geworden? Wij zijn benieuwd naar de vrouw achter de carrière. Daar vroegen wij Karen van Ede in dit interview naar. Een interview dat je niet mag missen.  

1. Hoe ben je in de wereld van de cosmetica terechtgekomen? Heb je altijd al in de cosmeticawereld willen werken?

Min of meer door natuurlijke selectie haha. Voor een meisjesblad deed ik een opleiding visagie zodat ik de make-up voor de covers kon doen. Later was er bij een daarop volgend blad waar ik werkte een beautyredacteur nodig. Ik stelde me kandidaat en voilà naast lifestyle (wonen en culinair) ging ik ook over cosmetica schrijven. Ik wilde nooit in de cosmeticawereld werken, maar wel bij een tijdschrift, dat was het doel vanaf mijn 13e. 

2. Als cosmeticajournalist en beauty-autoriteit schrijf je niet alleen over de nieuwste producten en trends, maar je hebt ook diepgaande productkennis. Hoe heb je deze kennis door de jaren heen ontwikkeld?

Door eindeloos met de experts te praten. Mensen uit het lab, wetenschappers die formules samenstellen, de makers en bedenkers van make-up, de parfumeurs van de eerst grote merken en later ook niche huizen. Het zijn de mensen op de werkvloer die de echte kennis hebben vind ik nog steeds. De mensen achter de schermen die je zelden of nooit ziet. Dat zijn ook de mensen die me na vele jaren nog kunnen inspireren.

3. Je hebt je aan geen enkel merk of bedrijf verbonden. Dit is bewonderswaardig. Het moet heel moeilijk zijn om onafhankelijk te blijven in dit vakgebied waarin je constant door merken en producten wordt ‘verleid’. Hoe moeilijk is het om aan deze onafhankelijkheid vast te houden en hoe ‘bescherm’ je deze zonder jezelf buiten spel te zetten?

Door nooit iets te beloven, nooit producten op te vragen uit financieel gewin, je niet te laten verleiden tot het promoten van dingen waar je niet achter staat en door altijd (kritische) vragen te blijven stellen. Om geen vijanden te maken schrijf ik niet over dingen die ik niet goed vind, ik bedoel: ik kraak niets af, ik sla ze gewoon over. Maar als ik enthousiast ben zeg ik het ook!

4. Je bent jarenlang chef beauty en beauty director van belangrijke – zeg gerust dé belangrijkste – titels geweest en nu heb je, naast je samenwerking met deze titels, een eigen buro met breed werkvlak. Wat mis je van je werk op de redactie? En wat zou je nooit meer willen missen van je huidige manier van werken?

Never change a winning team en het is waar: als een redactie een goed  team is, gaat het werk vanzelf. Als het geen goed team is, is het een zenuwslopende aangelegenheid. Ik heb het allemaal meegemaakt. 

Wat ik mis is de inspiratie die collega’s elkaar geven tussen het werk door. De gesprekken waardoor ideeën vanzelf komen. Gelukkig heb ik aan al die fijne redacties leuke mensen overgehouden met wie ik nu vrienden kan zijn. 

Wat ik niet mis is de soms commerciële benadering van de merken. Nu ik 100% freelance kan ik kritische vragen stellen zonder de hete adem van de advertentie-marketing afdeling in mijn nek te voelen. De bladen kunnen niet leven van de losse verkoop alleen, dat is wel bekend.

5. Hoeveel is werk en hoeveel passie?

10% werk, 90% het gevoel dat ik de lezer help bij het maken van de juiste keuze. Noem dat passie. Dat helpen kiezen is nu in het kader van duurzaamheid oh zo belangrijk. Duurzaamheid is al een paar jaar mijn stokpaardje, want in cosmeticaland moet nog een heleboel verbeterd worden. De consument moet echter wel voor betere producten in betere verpakkingen willen betalen. Buy less buy better is al een tijd mijn boodschap.

6. Je bent de auteur van het boek ‘Skin’. Tot welk publiek richt dit boek zich? Wat heeft je ertoe gebracht dit boek te schrijven?

SKIN is voor jonge meiden en hun moeders die door de bomen het bos niet meer zien. Er is zoveel misinformatie over het verzorgen van je huid. Ik heb veel informatie die ik in de loop der jaren verzamelde verwerkt.

Een 10-stappen systeem? Doe maar niet. Iedere maand een andere crème omdat hij nieuw is? Geen goed idee. En nu weer alle zuren om te exfoliëren….die meiden èn hun moeders snappen er niets van en verpesten ondertussen hun huid.

7. Welke adviezen zou je geven aan een jonge Karen van Ede? Voor welke fouten zou je haar willen behouden?

Ik had nòg kritischer moeten zijn, en misschien bij een krant moeten gaan werken. Maar die schreven toen Van Ede jong was niet over cosmetica, dat was not done. Dat is nog steeds een beetje zo. Cosmetica wordt altijd te commercieel bevonden. 

Over horloges en mode schrijven de kranten inmiddels allemaal, maar beauty blijft een lelijk eendje.

8. Een brutale vraag maar we zijn te nieuwsgierig: hoe verzorg je je eigen huid?

Ja dat is een goeie vraag die ik vaak krijg. Ik heb zoveel presentaties van veelbelovende producten die ik allemaal uitprobeer dat de badkamer een chaos is. Maar ik zorg dat ik altijd a) reinig b) hydrateer c) voed d) tegenwoordig ook een treatment gebruik, dus een serum en e) een spf, ook in de winter.

9. Je hebt een indrukwekkend CV. Heeft Karen van Ede nog iets te wensen als het op haar carrière aankomt?

In het nieuwe jaar begin ik aan een wekelijkse pagina voor Margriet. Daar komt mijn leeftijd bij te staan. Ik ben Pr(oud) hoor dat ik 61 ben, mijn werk volgt mijn leeftijd :) 

Wat ik nog wens is een wereld waarin de industrie wat minder reclame maakt en wat meer aan het milieu denkt. Ik hoop dat ik daar (nog) aan kan bijdragen. Ooit werkte ik voor de titel Green 2 die te vroeg op de markt kwam. Mocht iemand die willen herlanceren vergeet dan niet mij te bellen.

Met dank aan Karen van Ede, www.karenvanede.nl

Door Charlotte Mesman voor TRENDYSTYLE

Het bericht Interview met beauty-expert Karen van Ede. ‘Buy less buy better is mijn boodschap’ verscheen eerst op TRENDYSTYLE.

Floor Kleyne is één van de meest creatieve, inspirerende en veelzijdige hair stylisten die Nederland rijk is. Zij weet als geen ander van haar vak, dat ze zelf heel down to earth ‘kapper’ noemt, iets bijzonders te maken en weet iedereen om zich heen in haar enthousiasme mee te slepen.

In de loop van de afgelopen jaren heb ik Floor Kleyne vaak geïnterviewd over kapsels en haartrends. Elke keer komt ze met onverwachte invalshoeken die ze ook nog eens in een heel origineel taalgebruik, soms zelfs met beeldende zelfverzonnen woorden, uiteenzet. Een gesprekje met Floor over de haartrends die ze graag in een mode context plaatst, is als de ultieme fashion & beauty boost.

Het grappige is dat Floor en ik elkaar nooit in levende lijve ontmoet hebben, maar onze wegen hebben elkaar al vele malen gekruist. Het is maar al te vaak voorgekomen dat we achteraf ontdekten dat we in Milaan of Parijs backstage bij dezelfde show rondliepen. Ook al hebben we elkaar dan niet gezien, zoiets schept een band!

Als het haar vak aankomt, is Floor Kleyne een duizendpoot. Ze doet de hairstyling voor shows en fotoshoots, creëert de hair looks van bekende BN’ers, deelt haar kennis met vakgenoten en hair enthousiastelingen, heeft een eigen podcast ‘Heb je haar weer’ (superleuk om naar te luisteren), is te zien in video tutorials en wordt regelmatig gevraagd om met haar karakteristieke lange haren voor de camera te poseren om het haarvak, om het zo maar even te noemen, uit te dragen.

Interview met hair stylist Floor Kleyne

Hoog tijd om eens een kijkje achter de schermen bij Floor Kleyne te nemen. We zijn benieuwd hoe ze het zover in de (moeilijke) wereld van beauty & mode heeft weten te schoppen. Lees het interview maar eens en laat je inspireren.

De definitie ‘hair stylist’ is veel te beperkt om jou te omschrijven. Jij hebt het vakgebied van kapper/hair stylist voor jezelf enorm uitgebreid. Kun je wat meer vertellen over je werkzaamheden? En hoe zou jij jezelf omschrijven?

Haha, dank voor het compliment daarvoor. Ik denk dat er over het algemeen sowieso een trend ontstaat waarbij de grens tussen het ene of het andere beroep wat minder gedefinieerd is. Er zijn zoveel creatieven momenteel met meerdere interesses en talenten: “A little bit of everything” is ineens iets heel positiefs en ik houd daarvan, omdat ik houd van ontdekken. Ik wilde vroeger zelf journalist worden, dus ik denk dat ik stiekem het “haar vak” een beetje op die manier benader. Ik vertel of ontdek graag verhalen over haar en doe dat in de vorm van letterlijk het haar maken, tot podcasts maken of als spokesperson fungeren tijdens events of dingen als RTL Boulevard. 

Hoe ben je op dit punt aangekomen? Hoe is het allemaal begonnen en welke weg heb je gevolgd?

Op de basisschool wilde ik dus altijd (mode) journalist worden. Mijn eerste spreekbeurt in groep 4 ging dan ook over de topmodellen in de jaren 90. Niemand zat natuurlijk op een ode aan Eva Herzigova te wachten. Op het voortgezet onderwijs ging ik van rap tempo van supergemotiveerde enigszins nerdy scholier naar rebels stoer-doenerig-en-zeker-geen-huiswerk-makend type. Dus VWO werd al snel Havo en dat werd dan weer snel Mavo. Toen ik er eindelijk achter kwam dat dat niet heel handig was voor mijn journalistieke ambities, zei mijn toenmalige vriendje:”Dan word je toch gewoon kapper? Die zijn altijd nodig.” En zo geschiedde. 

Wat zou je gedaan hebben of wat zou je hebben willen worden, als je niet de weg van hair stylist was ingeslagen?

Inmiddels werk ik dus vaak samen met journalisten en snoep ik van de zijlijn een beetje mee, terwijl ik ondertussen mijn eigen beroep creëer. Maar soms…als ik echt ver out-of-the-box aan het mijmeren ben, droom ik ook wel eens van een paarden rescue centrum of een ijssalon met alleen maar gekke vegan smaken. 

Welke karaktereigenschappen hebben volgens jou ervoor gezorgd dat je op dit punt aangekomen?

Net als bij ieder beroep kun je heel succesvol worden met een unieke combinatie van karaktereigenschappen. Ik denk niet dat er zoiets bestaat als een succesformule die altijd werkt. En wanneer mag je jezelf überhaupt succesvol noemen? Waar ik trouwens wel heilig in geloof… Aardig zijn, op tijd komen en kwetsbaar durven zijn.. .al draaf ik in die laatste soms wat door…

Je komt rustig, sterk en zelfverzekerd over, maar heeft Floor Kleyne nog wel eens twijfels of is ze nog wel eens zenuwachtig als ze voor een nieuwe opdracht staat?

Je slaat de spijker op z’n kop! Heel grappig dat je deze woorden kiest, omdat ik mezelf eerder zou omschrijven als onrustig, kwetsbaar en een twijfelkont. Ik denk dat ik wel weet waarom jij deze indruk van mij hebt… Altijd als wij elkaar spreken analyseren we trends, mode, haar of in dit geval mijzelf. En daar voel ik me heel sterk over. Ze hebben allemaal te maken met smaak, stijl en nieuwsgierigheid en dat heeft dan weer te maken met interpretatie. Alles wat ik vertel is mijn interpretatie van de werkelijkheid en daarom heel erg waar voor mij en daarbij kan ik dan niets fout doen. 

Als wij aan Floor Kleyne denken, denken we aan iemand met een heel eigen stijl en superlang haar. Hoe belangrijk is jouw look in je werk? En hoe heeft die zich in de loop van de tijd ontwikkeld?

Deze vraag heb ik ook vaak aan mezelf gesteld: past het beter mij me om een kameleon te zijn of wil ik juist een signature herkenbare look? Ik denk dat het allebei waar is en experimenteer daardoor graag met kleur in mijn herkenbare lange haar. De reden waarom ik altijd 1 van deze 2 opties kies en nooit voor iets ertussen is dat ik houd van een statement. Medium werkt niet zo voor mij. 

Je hebt eens in een interview gezegd ‘Ik wil Anna Wintour een make-over geven’. Deze uitspraak is altijd bij ons blijven hangen. Waarom juist Anna Wintour? En wat zou je met haar haar willen doen?

O ja, haha! Deze zag ik laatst ook weer eens voorbij komen in zo’n Throwback van Instagram. Ik zou dit nu nooit meer zeggen. Destijds deed ik het haar van best veel BN’ers en Anna Wintour voelde dan als de hoogst haalbare celeb, want mega herkenbare look en op modegebied een icoon. Nu vind ik dat Anna vooral lekker haar herkenbare look moet houden als ze daar blij van wordt. En zo niet… dan lekker niet. En dat er zoveel getalenteerde haar mensen zijn dat ze heus wel iemand kan vinden die dat te gek voor haar kan doen.

Wat voor een tips zou je aan een jonge en onervaren Floor Kleyne willen meegeven? Welke fouten zou ze (hebben) moeten vermijden? Wat zou ze anders (hebben) moeten doen?

Een heleboel dingen zou ik gewoon zo laten, ook al kan ik een boek schrijven over alle dingen die ik door vallen en opstaan heb moeten leren. Vooral werken bij shows en op set kan soms een vreemde en harde wereld zijn. Maar de fouten hebben me ook gevormd, dus ze waren waarschijnlijk ergens goed voor. Als ik dan toch iets zou moeten noemen, dan zou ik zeggen dat ik (nu nog steeds) moet leren aangeven wat ik wil. Ik laat vaak anderen beslissen welke richting ik op ga en vaak heeft dat (toevallig of niet toevallig) leuk uitgepakt. Maar ben stiekem ook wel benieuwd wat er zou gebeuren als ik zelf wat meer verantwoordelijkheid zou nemen voor mijn pad. 

Wij zien een Floor Kleyne die trots mag zijn op wat ze heeft bereikt, maar misschien denk jij er anders over. Zijn er nog professionele doelen die je nastreeft?

Ook trots zijn (en dan overwinningen vieren en zo) is niet een skill die ik erg goed master, dus er zijn altijd wensen en veel te veel ideeën. Sommigen al in beweging en anderen blijven misschien voor altijd een idee. Maar wat dacht je van een agency voor haarstylisten, een eigen kammenlijn en een boek? Of TV misschien? Nogmaals… pin me er niet op vast, want als creatief zit ik nooit verlegen om ideeën, maar de structuur om ze uit te voeren ontbreekt volledig. Gelukkig heb ik een geweldig leuke zakelijk partner Esther, die me vast na het lezen van dit interview gaat vertellen of er een goed idee bij zat, haha!

Met dank aan Floor Kleyne, www.floorkleyne.com

Door Charlotte Mesman voor TRENDYSTYLE

Het bericht Interview met hair stylist Floor Kleyne. ‘Ik had eigenlijk journalist willen worden’ verscheen eerst op TRENDYSTYLE.

We zijn allemaal getroffen door wat er de afgelopen achttien maanden is gebeurd. De Covid-epidemie gaat iedereen aan. De wereld van de modellen en modellenbureaus vormt geen uitzondering. Ze stond zelfs in de frontlinie. Lockdowns, gesloten grenzen en allerlei absurde en tegenstrijdige regels maakten reizen – wat nu eenmaal inherent is aan het modellenwerk – extreem moeilijk (soms zelfs onmogelijk). Als je je het leven van een model probeert voor te stellen, zul je begrijpen hoe ingrijpend dat voor deze professionele figuur door de uitbraak van de Covid-epidemie is veranderd.

Op een hete Milanese julimiddag ontmoeten we Federico Superina van het modellenbureau Olympia Model Management. Federico is een oude vriend en een modelscout die de gouden modeperiode van Milaan heeft meegemaakt en voor de belangrijkste modellenbureaus heeft gewerkt.

We vragen Federico hoe de modellenwereld in de afgelopen anderhalf jaar is veranderd, wat de impact van de epidemie op de manier van werken is geweest, en hoe het is gelukt om de modellen ook in deze pandemietijd te kunnen blijven managen.

Hoe is jullie manier van werken sinds februari 2021 veranderd?

In de eerste twee maanden, toen Italië in een strenge lockdown was, zagen we een sterke daling in het aantal opdrachten, maar toen de maatregels versoepelden, begon alles weer langzaam op gang te komen. Augustus 2020 was een onverwacht goede maand en ook de modeweek in september ging heel goed. Op dit moment zien we dat niet alleen de modeproducties maar ook de opdrachten voor reclames weer aantrekken.

Het moeilijke is dat je nooit weet wat je te wachten staan. Je weet nooit of de lijn zal blijven stijgen of dat er weer nieuwe onderbrekingen zullen volgen. Je kunt de toekomst niet plannen, je weet nooit welke modellen je naar Milaan kunt laten overkomen. Tot voor kort konden de modellen uit Brazilië niet overkomen, nu kan dat wel. Nederland vroeg tot een maand geleden een coronatest die niet ouder mocht zijn dan 48 uur en dan ook nog eentje binnen vier uur voor de vlucht. Elke keer moesten we al deze tests voor onze modellen organiseren. Het was een drama, geloof me. Een ander voorbeeld is Rusland. Sinds een jaar komen er geen modellen meer uit Rusland, maar uit Oekraïne bijvoorbeeld wel. Het is een wirwar van regels en tests. Verder moeten de meisjes, als ze eenmaal in Italië zijn, ook regelmatig testen, en ook voorafgaand aan elke opdracht. Die coronatests zijn een ware business geworden. En wij moeten elke keer weer alle afspraken regelen. Verder moesten we ons ook richten naar de wensen van de klant (degene die de modellen boekt).

Veel meisjes durven in deze periode niet te reizen uit angst voor het Covid-virus, of om in Italië in quarantaine te moeten…

De covid-controles in Italië zijn heel strikt en continu, zowel van de kant van de modellenbureaus als de opdrachtgevers. In geval een meisje positief test, wordt dat direct ontdekt, vanaf de eerste symptomen, en de risico’s zijn heel beperkt. Zoals gezegd wordt er regelmatig en preventief getest. Ik kan de (aspirant)modellen op dit punt geruststellen.

Wat gebeurt er als een meisje positief test?

Dan maken wij een appartement voor de quarantaine klaar en testen we alle andere modellen die met haar hebben samengewoond. We nemen de zorg volledig op ons. Dat is een voordeel van een klein modellenbureau (in vergelijking met een groot bureau). De lijnen zijn kort en de verhoudingen zijn ook in dit soort gevallen veel menselijker.

Hoe is het modellenwerk veranderd?

Er zijn veel minder ‘real life’ castings; de meeste castings zijn online. De beginselectie online is heel streng. De klanten gaan veel selectiever te werk en willen alleen die meisjes zien die echt aan hun criteria beantwoorden. Er zijn geen megacastings met 300 modellen meer…

En de scouting?

Scouten gebeurt volledig online. Tot nu toe was het niet mogelijk om te reizen zonder dat je in quarantaine ging. We hebben alles naar online moeten verplaatsen en ons bij voorkeur beperkt tot die modellenbureaus die we goed kennen, waar we van op aan kunnen.

Als de epidemie voorbij is, gaan jullie dan weer reizen om te scouten of houden jullie het online scouten erin?

We gaan zonder meer weer reizen om te scouten. Ons werk begint bij scouten. Je kunt wel online scouten, maar het is vele malen beter om de meisjes persoonlijk te ontmoeten. Je moet met de modellen praten om te begrijpen wie je voor je hebt. Het verschil tussen een mooi meisje en een model met potentie zit ‘m in het karakter. Een model met karakter en persoonlijkheid werkt en blijft werken. Een meisje dat enkel mooi is niet. Als je persoonlijk gaat scouten, begrijp je direct het karakter van het meisje, je ziet hoe ze op de ontmoeting reageert, je ziet veel meer van haar persoonlijkheid. Dus we gaan weer reizen. Absoluut.

Verder zijn we hier in Italië op dit punt heel traditioneel. Ook fotografen en klanten willen de modellen in persoon zien. Ik denk dan ook dat veel dingen weer zoals voorheen zullen zijn. Niet alles, maar wel veel.

Heeft de Covid-epidemie ook invloed gehad op het type model waar vraag naar is?

Nee, dat is niet veel veranderd, maar zoals altijd in tijden van crisis gaat men vooral op zeker. Er is meer vraag naar klassieke schoonheden, en minder naar uitgesproken ’types’ maar dat is normaal. Met mooie meisjes en de juiste maten ga je op zeker.

En de modeweken? Hoe zie je die in de nabije toekomst?

Nu is alles virtueel, de castings worden online gedaan, de modehuizen komen al een lijst met modellen die ze in hun show willen hebben, en dan is ook het merendeel van de shows nog eens virtueel. De afgelopen modeweken waren er maar heel weinig echte castings. De grote modeontwerpers boeken de topmodellen en de modellenbureaus die deze toppers in huis hebben, zetten dan en passant ook een paar ‘new faces’ in. Wat dat betreft is er niet veel veranderd. Het zijn altijd al de modellenbureaus met de meest bekende modellen die het meest werken. Als een bureau kleiner is, en new faces heeft, is het moeilijker.

Hoe kun je je bij een modellenbureau aanmelden?

De eerste selectie gebeurt op basis van wat ons online wordt toegezonden. Om je aan te melden, ontvangen we graag een paar foto’s zonder make-up, een close-up foto van je gezicht, een foto waarop je profiel te zien is, en een foto waar je geheel op staat. Je kunt die foto’s gerust met je mobieltje maken. Ze geven ons al een goed beeld op basis waarvan wij een selectie kunnen maken.

Olympia Model Management is wat je zou kunnen noemen een ‘Boutique Agency’. Wat zijn de voordelen van een kleinschalig modellenbureau ten opzichte van een groot modellenbureau?

Er zijn voordelen en nadelen. Een groot bureau biedt de mogelijkheid om direct door te breken als model. Maar je bent een nummer, één van de 80 modellen van het bureau. Als je gelijk begint te werken, werk je en misschien veel ook, wellicht elke dag. Maar als je niet direct begint te werken, raak je gemakkelijk in de vergeethoek. Ze sturen je naar castings maar geven er geen follow-up aan.

Met een klein bureau is de doorbraak misschien minder explosief, maar je booker zal er alles aan doen om opdrachten voor je binnen te halen, en proberen te begrijpen waarom je niet werkt, je helpen om aan de slag te komen. Misschien doe je er een jaar over in plaats van een maand, maar als je potentieel hebt, dan kom je er.

Een groot bureau heeft veel modellen. Als je weggaat en vervolgens weer terugkomt, riskeer je dat je al vergeten bent, dat je tijd weggooit. In een klein bureau maak je altijd deel uit van de modellen van het bureau, en kun je gerust weggaan en weer terugkomen, en de draad weer oppakken. In een groot bureau moet je er zelf bovenop zitten, je moet laten zien dat je er bent, anders ben je weg. Tenzij je direct op een goed niveau werkt, natuurlijk.

Kan een klein bureau zijn modellen bij alle klanten, ook de belangrijkste modehuizen en dergelijke, introduceren?

Dat hangt erg van de booker af, maar het is wat moeilijker. Ik werk al jarenlang in de modewereld, maar ik ben me ervan bewust dat de klanten zich anders gedragen al naar gelang het bureau waarvoor je werkt, en de topmodellen die je vertegenwoordigt. Nogmaals, het hangt van de booker af. Als het een nieuw bureau met nieuwe bookers is, dan krijg je moeilijk voet aan de grond omdat de klanten al met tientallen bureaus samenwerken. Maar als ze jou als booker en het bureau kennen, dan zullen ze naar je modellen kijken. Verder komt er ook altijd een flinke dosis geluk bij kijken. Een model moet op de juiste plek op het juiste moment zijn.

Willen casting directors nog steeds new faces die niemand ooit gezien heeft?

Ja, maar die zoeken ze niet hier in Milaan. Als ze new faces willen dan halen ze die direct ergens anders in de wereld zodat niemand ze ooit gezien heeft. Als een meisje eenmaal hier is, is ze al ‘gezien’. Er zijn buitenlandse bureaus die afspraken hebben met verschillende casting directors. Die bureaus zullen je nooit zo’n meisje sturen maar zullen haar direct in handen van de casting directors geven zodat ze absoluut nieuw is.

Als we straks weer kunnen reizen, waar ga je dan als eerste naar toe?

Goede vraag! Dat hangt van het moment af, want mijn reizen zijn seizoensgebonden. Elke herfst ga ik bijvoorbeeld naar een beurs in Canada en maak ik een toer door Canada en de Verenigde Staten. Maar ik denk dat ik eerst maar in Europa begin. Dat is eenvoudiger.

Met dank aan Federico Superina, Model Scout
Olympia Model Management Milano
http://www.olympiamodel.com
fedethescout@gmail.com

In samenwerking met ADVERSUS
Oorspronkelijke publicatiedatum 17 juli 2021

Het bericht Modellenbureaus en modellen in Covid-tijd. Wat is er veranderd? Interview met Federico Superina, model scout verscheen eerst op TRENDYSTYLE.